A A A

Filtry ciemniowe fabryczne

Krajowe filtry ciemniowe, produkowane przez fabrykę Foton w dwu wymiarach 13xl8i 16x21 cm - składają się z jednej lub kilku warstw folii żelatynowej odpowiednio zbadanej spektrofotometrycznie, umieszczonej między dwiema szybkami szklanymi. Zasada ich użyteczności polega na pochłanianiu świała aktynicznego, działające­go intensywnie na emulsję fotograficzną, a przepuszczeniu światła nieaktynicznego - nie oddziaływującego na dany materiał negatywo­wy łub pozytywowy. Można przy nich pracować bezpiecznie pod warunkiem, iż bezpośrednie światło pada na emulsję z odległości nie mniejszej niż 75 cm, oczywiście nie przez czas dłuższy, wtedy bowiem może powstać tzw. zadymienie materiału światłoczułego, a na materia­le już naświetlonym - zanikanie utajonego obrazu srebrowego. Bar­dziej bezpieczne jest świado filtrów nie bezpośrednio padające na emulsję, a odbite od białych ścian ciemni. Amatorskie żelatynowe filtry ciemniowe Dobry filtr ciemniowy do materiałów ortochromatycznych można zrobić samemu. Może posłużyć do tego celu zwykła szklana płyta fotograficzna w formacie 9x12 cm lub lepiej 13x18 cm. Jeśli jest naświetlona, poddajemy ją kąpieli w tzw. osłabiaczu Farmera (można go nabyć w gotowych ładunkach w sklepach fotograficznych lub sporządzić samemu). Gdy obraz srebrowy zaniknie, a płyta stanie się zupełnie przejrzysta, tzn. gdy na szkle pozostanie tylko warstwa żelatyny, na skutek całkowitego utlenienia i rozpuszczenia przez osłabiacz zawartego w emulsji srebra - płuczemy płytę (pół godziny) w wodzie bieżącej i mokrą jeszcze barwimy. Zamiast osłabiać nieuży­teczną naświetloną płytę można utrwalić płytę nic naświetloną lub błonę płaską (jeśli są w sprzedaży) bez kąpieli w osłabiaczu Farmera. Płukanie oczywiście obowiązuje, jak wyżej. W sprzedaży w sklepach chemicznych znajdują się w opakowaniach 10 g następujące barwniki nadające się m. in. do naszego celu: czerwień koszenilowa A czerwień aminowa G czerwień kreozotynowa benzopurpuryna 4 B pomarańczowy kwasowy GOI żółcień kreozotynowa A żółcień naftalenowa S. Po zakończeniu barwienia, płytę lub błonę odstawiamy do wy­schnięcia, a później łączymy z drugą czystą szybą (błonę płaską wstawiamy między dwie szybki) dla ochrony od uszkodzeń warstwy żelatynowej. Całość oblepiamy po brzegach paskiem papieru jak przezrocze. Próba filtru Filtr sporządzony samodzielnie należy poddać pryktycznej próbie użyteczności. W tym celu kawałek błony negatywowej ortochromaty­cznej (np. mikrofilmu negatywowego Super-Orto) nie naświetlonej, kładziemy na stole w ciemni w odległości 50-70 cm od lampy ze sporządzonym przez nas filtrem. Część błony zakrywamy czarnym papierem z jej opakowania. Po 2-3 minutach działania światła wywo­łujemy naświetlony skrawek i jeżeli część nie zasłonięta papierem nie wykaże widocznego zadymienia (zaciemnienia) - możemy filtr uznać za dobry.